Mirjam Scholten

Mijn nieuwste boek is bedoeld voor wie zich wil bezinnen op het laatste stuk van zijn leven. De laatste loodjes, die inderdaad het zwaarst kunnen wegen. Het is behalve informatief en praktisch ook beschouwend. Lezers kunnen zo hun gedachten ordenen en gefundeerde keuzes maken. Het boek gaat over de ouderdom, mogelijke angst voor de dood en de dood zelf, de vrees voor lijden en aftakeling, voor dement worden, over manieren van sterven en hulp daarbij, over de zorgverlening in de laatste periode van het leven.

 

Een belangrijke reden voor mij om een boek over het levenseinde te schrijven is de veelomvattende aandacht in Nederland voor euthanasie en hulp bij zelfdoding. Al jaren is er een krachtige pro-euthanasielobby gaande. De laatste tijd is er het streven om euthanasie voor meer mensen mogelijk te maken dan met de huidige wet is toegestaan, namelijk voor ouderen met een zogeheten voltooid leven.
Dat de media deze grote beweging op de voet volgen, daar is natuurlijk niks mis mee. Maar dit kan mensen het zicht belemmeren op andere waardige manieren van sterven. Want die zijn er wel degelijk. Met dit boek wil ik een tegenwicht bieden, door euthanasie te plaatsen in het grote geheel.

 

Uiteindelijk gaat over de mogelijkheden en grenzen. Wat kun je zelf doen? Wat is nodig om je wensen vervuld te krijgen? Het boek vertelt over de hospicebeweging. Over palliatieve zorg, die daar geboden wordt, maar die ook thuis georganiseerd kan worden. Over het verschil tussen euthanasie en palliatieve sedatie. Natuurlijk komen de wilsverklaringen uitgebreid aan bod. Een apart hoofdstuk gaat over hoe je het gesprek met de dokter kan aangaan, bijvoorbeeld als je euthanasie zou willen.

 

Nabestaanden doen hun soms aangrijpende verhaal. Ook professionals, zoals huisartsen, een hospicedirecteur en geestelijk verzorgers komen aan het woord en vertellen over hun ervaringen en gevoelens.